Showing posts with label स्तोत्र. Show all posts
Showing posts with label स्तोत्र. Show all posts

Mar 9, 2026

श्रीमृत्युञ्जयस्तोत्रं



॥ श्री गणेशाय नमः ॥ ॐ द्रां दत्तात्रेयाय नमः ॥
ॐ नमः शिवाय ॥

मृत्युञ्जयाय रुद्राय नीलकण्ठाय शम्भवे ।
अमृतेशाय शर्वाय महादेवाय ते नमः ॥१॥

कालेश्वरं महाकालं कालञ्जरनिवासिनम् ।
कालकृत्कालवेत्तारं प्रणतोऽस्मि सदा शिवम् ॥२॥

नमस्ते बोधरूपाय कालान्तक नमोऽस्तु ते ।
कालाधिप नमस्तेऽस्तु सर्वकालप्रवर्तक ॥३॥

कलासकलरूपेण कलाभिर्विश्वरूपधृत् ।
विश्वेश्वर नमस्तेऽस्तु आदिकालप्रवर्तक ॥४॥

जय श्वेतनिमित्तोग्र मृत्युदेहनिपातन ।
जयाशेषसुरावास काममोहित शैलज ॥५॥
इति श्रीमृत्युञ्जयस्तोत्रं सम्पूर्णम्

॥ ॐ नम: शिवाय ॥ श्री पार्वतीपरमेश्वरार्पणमस्तु ॥

॥ श्रीगुरूदत्तात्रेयार्पणमस्तु ॥
॥ श्रीगुरुदेवदत्त ॥


Feb 24, 2026

श्रीललितासहस्रनामस्तोत्र - एक अपूर्व स्तोत्रवल्ली


॥ श्री गणेशाय नमः ॥ ॐ द्रां दत्तात्रेयाय नमः ॥

॥ ॐ ऐं ह्रीं श्रीं श्रीमात्रे नमः ॥


श्रीललितासहस्त्रनाम म्हणजेच ब्रह्मांडपुराणातील उत्तरखंडामधील हयग्रीव व अगस्तीमुनींमधील संवाद आहे. हे एक मंत्ररहस्य असून ते श्रीव्यासांनी ब्रह्मांडपुराणात साक्षात श्रीविष्णु यांचा अवतार असलेल्या हयग्रीवांच्या मुखातून प्रकट केले आहे. या दिव्य स्तोत्राचे माहात्म्य अपार आणि अपूर्व आहे. श्रीललितासहस्त्रनाम स्तोत्राच्या नित्य पठणाने रोग-व्याधीतून मुक्तता प्राप्त होते, तसेच पठणकर्त्याची गंडांतरेही दूर होतात व श्रीललितामातेच्या कृपेने चारही पुरुषार्थ आणि दीर्घायुष्य लाभते. 

हे स्तोत्र म्हणजे एक स्तोत्रमहौषधी असून याचे सर्वात मोठे फळ हे हृदयरोग शांती आहे. सर्वसामान्यांनी हे स्तोत्र रोज म्हणावे, ज्यांना हे स्तोत्र रोज म्हणणे शक्य नसेल त्यांनी २२ जून (वर्षांतील सर्वांत मोठा दिवस) व २२ डिसेंबर (वर्षांतील सर्वांत लहान दिवस), आपली जन्मतिथी, शुद्ध अष्टमी- चतुर्दशी या दिवशी अवश्य वाचावे अथवा ऐकावे. पौर्णिमेला, चैत्र नवरात्रात आणि आश्विन नवरात्रात या स्तोत्राचे नित्यपठण विशेष लाभदायक ठरते. तसेच ज्या साधकांना शक्य असेल त्यांनी दर शुक्रवारी श्रीललिताम्बिका महात्रिपुरसुंदरीच्या चरणीं अनन्यभावें प्रार्थना करून हे दिव्य स्तोत्र वाचावे/श्रवण करावे. या स्तोत्राचे वाचन शुद्ध आणि भक्तिपूर्वक करावे. जाणता-अजाणता घडलेले सर्व दोष व पातके ह्या सहस्त्रनामाने नष्ट होतात.

श्रीललितासहस्रनाम हा एक महामालामंत्र आहे. या मंत्राचे ऋषी वशिन्यादि वाग्देवता आहेत. या प्रासादिक स्तोत्राचा अनुष्टुप हा छंद आहे. त्याला नमस्कार करून त्याचे ध्यान मस्तकात करावे. अनुष्टुप छंदाचे स्थान मुख आहे. त्यालाही मनोभावे नमस्कार करावा. या महामालामंत्राची देवता श्रीललितामहात्रिपुरसुंदरी आहे. तिचे निवासस्थान हृदय आहे. श्रीमद्-वाग्भवकूट हे या मंत्रांचे बीज असून त्याचे स्थान नाभीत आहे. मध्यकूट ही शक्ती असून तिचे स्थान मूलाधारात आहे. तसेच शक्तिकूट कीलक असून त्याचे स्थान चरणांत आहे. त्यांना नमन करून त्यांचे ध्यान करावे. तदनंतर श्रीललितामहात्रिपुरसुंदरीच्या प्रसाद अर्थात् कृपेच्या सिद्धीने चिंतित फलप्राप्तीसाठी (मी) हा जप करत आहे, अशी प्रार्थना करावी.  या दिव्य स्तोत्राच्या फलश्रुतीत जी विविध फले कथन केली आहेत ती फले सर्वच पठणकर्त्यांना श्रीललितासहस्रनामाच्या पठणाने अवश्य मिळावीत, हीच श्रीदत्तमहाराजांच्या आणि श्रीललितामातेच्या चरणीं मनःपूर्वक प्रार्थना !


*** अथ श्रीललितासहस्रनामस्तोत्र ***


॥ श्रीगुरुदेवदत्त ॥
॥ श्रीललिताम्बिकार्पणमस्तु  

॥ श्रीगुरूदत्तात्रेयार्पणमस्तु

Sep 5, 2025

श्रीगणेश प्रार्थना


॥ श्रीगणेशाय नमः ॥ ॐ द्रां दत्तात्रेयाय नमः ॥

रक्ष रक्ष गणाध्यक्ष रक्ष त्रैलोक्यरक्षक । भक्तानामभयं कर्ता त्राता भव भवार्णवात् ॥
द्वैमातुर कृपासिन्धो षाण्मातुराग्रज प्रभो । वरदस्त्वं वरं देहि वाञ्छितं वाञ्छितार्थद ॥


विघ्नेश्वराय वरदाय सुरप्रियाय । लम्बोदराय सकलाय जगद्धिताय ।  नागाननाय श्रुतियज्ञविभूषिताय । गौरीसुताय गणनाथ नमो नमस्ते ॥१॥ भक्तार्तिनाशनपराय गणेश्वराय । सर्वेश्वराय शुभदाय सुरेश्वराय । विद्याधराय विकटाय च वामनाय । भक्तप्रसन्न-वरदाय नमो नमस्ते ॥२॥ नमस्ते ब्रह्मरूपाय विष्णुरूपाय ते नम: । नमस्ते रुद्ररूपाय करिरुपाय ते नम: । विश्वरूपस्वरूपाय नमस्ते ब्रह्मचारिणे । भक्तप्रियाय देवाय नमस्तुभ्यं विनायकम् ॥३॥ लम्बोदर नमस्तुभ्यं सततं मोदकप्रिय । निर्विघ्नं कुरु मे देव सर्वकार्येषु सर्वदा ॥४॥ त्वां विघ्नशत्रुदलनेति च सुन्दरेति । भक्तिप्रदेति सुखदेति फलप्रदेति । विद्याप्रदेत्यघहरेति च ये स्तुवन्ति । तेभ्यो गणेशवरदो भव नित्यमेव ॥५॥

॥ श्रीगजाननार्पणमस्तु

॥ श्रीगुरूदत्तात्रेयार्पणमस्तु ॥

॥ श्रीगुरुदेवदत्त ॥ 


Aug 27, 2025

श्रीसमर्थ रामदासस्वामीकृत श्रीगणेश स्तवन - श्रीपाद श्रीवल्लभ अवतार कथन


॥ श्री गणेशाय नमः ॥ ॐ द्रां दत्तात्रेयाय नमः ॥

॥ श्रीपादराजं शरणं प्रपद्ये

सर्व दत्तभक्तांना श्री गणेश चतुर्थी आणि 'श्रीदत्तप्रभूंचे संपूर्ण योगावतार' या नांवाने जगतविख्यात असलेले, श्री भगवान दत्तात्रेयांचे प्रथम अवतार श्रीपाद श्रीवल्लभ स्वामी महाराज यांच्या जन्मोत्सवाच्या मंगलमय शुभेच्छा !!



मयूरेशा, लंबोदरा खळखळू दे मांगल्य झरा
हरी अवकृपा तिमिरा  बा, गजानना, हेरंबा वक्रतुंडा जगन्नायका


श्रीसमर्थ रामदासस्वामीकृत श्रीगणेश स्तवन :

ॐ नमोजी गणनायका । सर्व सिद्धि फळदायका । अज्ञानभ्रांति छेदका । बोधरूपा ॥१॥ वंदूनिया मंगळनिधी । कार्य करितां सर्व सिद्धि आघात अडथळे उपाधी । बाधूं शकेना ॥२॥ ऐसा सर्वांगे सुंदरू । सकळ विद्यांचा आगरू । त्यासी माझा नमस्कारू । साष्टांग भावें ॥३॥ ध्यान गणेशाचे वर्णितां । मति प्रकाश होये भ्रांता । गुणानुवाद श्रवण करितां । वोळे सरस्वती ॥४॥ जयासी ब्रह्मादिक वंदिती । तेथे मानव बापूडे किती । असो प्राणी मंदमती । तेहीं गणेश चिंतावा ॥५॥


श्रीपाद श्रीवल्लभ अवतार कथन

श्रीपाद श्रीवल्लभ यांचा चरित्रग्रंथ म्हणजे श्रीपाद श्रीवल्लभ चरित्रामृत ! या अक्षरसत्य ग्रंथामध्ये श्रीपाद स्वामींच्या जन्माचे विस्तृतपणें वर्णन केले आहे.

आंध्र प्रदेशात मल्याद्रीपूर नामक एक गाव होते. तेच मल्याद्रीपुर सध्या मल्लादि या नावाने ओळखले जाते. त्या ग्रामांत मल्लादि नावाची दोन वेदशास्त्रपारंगत घराणी होती. मल्लादि बापन्नावधानि या नांवाचे विद्यावंत हरितस गोत्रीय तर मल्लादि श्रीधरअवधानी या नांवाचे विद्वान कौशिक गोत्रीय होते. श्रीधरअवधानी यांची बहिण राजमांबा हिचा विवाह बापन्नावधानी यांच्या बरोबर झाला होता. गोदावरी तटांवर असलेल्या आइनविल्लि या गांवात गणपती महायाग संपन्न होणार होता. त्या यज्ञासाठी हे दोन्ही प्राज्ञ पंडित तिथे गेले होते. यज्ञ सर्वथा शास्त्रोक्त विधींनुसार पार पडल्यास, शेवटची आहुती यज्ञवेदींत अर्पण करतेवेळीं प्रत्यक्ष महागणपती स्वर्णकांतीयुक्त स्वरूपांत दर्शन देईल आणि आहुती स्वीकारेल, अशी ग्वाही वेदोक्त मंत्र पठण करणाऱ्या ब्राह्मणांनी दिली होती. त्या विधीवत संपन्न झालेल्या यज्ञाची सांगता सुफळ झाली देखील - वेदमंत्र उच्चारून यज्ञपूर्ततेची आहुती देताच त्या यज्ञकुंडातून सुवर्णकांतीयुक्त, दैदीप्यमान श्रीगणेश प्रगट झाले आणि आपल्या सोंडेत त्यांनी ती आहुती स्वीकारली. श्री गणेश महायाग यथासांग पार पडल्याचे ते फलित पाहून सर्वच तुष्ट झाले. तिथे उपस्थित असलेल्या सर्व भाविकांनी हर्षित होऊन गजाननास नमस्कार केला. प्रसन्न होऊन श्री महागणपती वरदान देत म्हणाले, " मी स्वतः गणेश चतुर्थीच्या दिवशी संपूर्ण कलेने श्रीपाद श्रीवल्लभ रुपाने अवतार घेईन." गणेशाचे आशीर्वचन ऐकून सर्वांनी त्यांचा जयजयकार केला, मात्र त्या सभेतील तीन नास्तिकांचा त्यावर विश्वास बसला नाही. ते शंकित स्वरांत म्हणाले, " हे दृश्य नक्कीच इंद्रजाल अथवा महेंद्रजाल असावे. हे प्रत्यक्ष महागणपती असतील तर त्यांनी परत एकदा दर्शन द्यावे. " त्या नास्तिकांचे हे वक्तव्य ऐकताच होमकुंडातील विभूती महागणपतीच्या स्वरुपात दृश्यमान झाली आणि आपल्या दिव्य वाणींत बोलू लागली, " मीच परब्रह्म आहे. मीच या सकल ब्रह्माण्डाचा स्वामी असून ईश-पार्वतीनंदन म्हणून या जगतांत प्रसिद्ध आहे. त्रिपुरासुराच्या वधाच्या वेळी श्रीशंकरांनी, शिवाचे आत्मलिंग घेऊन जाणाऱ्या रावणास अटकाव करतेवेळी श्री विष्णूंनी, महिषासुराशी युद्ध करण्यापूर्वी श्री आदिमाया जगदंबेनी तसेच सकल देवता, योगी, तपस्वी आणि ऋषी- मुनी यांनीही माझेच स्मरण आणि आराधना करून अभीष्ट प्राप्त केले. ब्रह्मा आणि रुद्र श्री विष्णुरूपात विलीन झाले, तेच त्रैमूर्ति दत्तात्रेय आहेत. शास्त्रांच्या वचनांनुसार मीच दत्तरूप आहे. तेच महागणपतीरूपी श्री दत्तात्रेय श्रीपाद श्रीवल्लभ स्वरूपांत गणेशचतुर्थीच्या दिवशी अवतार घेतील. माझ्या आजच्या दर्शनाप्रमाणेच दिव्य ज्योतीच्या स्वरूपांत ते प्रगट होतील." 

मल्लादि बापन्नावधानि यांच्या राजयोगावर जन्मलेल्या कन्येच्या जन्मपत्रिकेत सर्वच ग्रह शुभस्थानीं होते. त्यांनी तिचे सुमती महाराणी असे नामकरण केले. तिचा विवाह अप्पललक्ष्मी नरसिंहराज शर्मा नामक भारद्वाज गोत्रीय विप्राशी झाला होता. आपळराज आणि सुमती यांच्या पूर्वजन्मीच्या दत्तभक्तीचे, पुण्यकर्मांचे फलित म्हणूनच त्यांना श्रीपाद श्रीवल्लभांचे माता-पिता होण्याचे सद्भाग्य लाभले होते. त्या सत्शील दाम्पत्याचा पूर्वजन्म वृत्तांत थोडक्यात असा - पूर्वयुगीं सह्य पर्वताजवळील माहूर गांवी विष्णुदत्त नामक कर्मनिष्ठ ब्राह्मण रहात होता. तो श्री दत्तप्रभूंचा भक्त होता. त्याची पत्नी सोमदेवम्मा ( श्री दत्तमाहात्म्यात हिचे नाव सुशीला असे आले आहे.) थोर पतिव्रता होती. साक्षात श्री दत्तात्रेय त्या ब्राह्मणाच्या गृही दर्श श्राद्धदिनीं भोजन करण्यासाठी आले होते. त्या पंक्तीला श्री सूर्यनारायण आणि अग्निदेवही यांनीही भोजन स्वीकारले होते. त्यावेळीं, या तीनही देवतांचे उत्तमोत्तम आशीर्वाद त्या धर्मपरायण ब्राह्मण पती-पत्नीस मिळाले होते आणि त्यांच्या पितरांनाही सद्‌गती प्राप्त झाली होती. पुढें, याच पती-पत्नींनी पीठापुरी आपळराज आणि सुमती म्हणून पुन्हा जन्म घेतला होता. सुमतीचे अहोभाग्य असे की या जन्मींदेखील सुमतीला पुनःश्च श्री दत्तप्रभूंचे दर्शन घडले होते आणि भक्तकामकल्पद्रुम श्री दत्तात्रेय, आपळराज-सुमती यांचा पुत्र म्हणून श्रीपाद श्रीवल्लभ या नावाने अवतार घेते झाले. श्रीपाद श्रीवल्लभ यांचा जन्म भाद्रपद शुक्ल चतुर्थी रोजी सूर्योदयाच्या वेळी झाला. या अवताराचे वेगळेपण अथवा असाधारणत्व असे की श्रीपादांचा जन्म मातेच्या उदरातून सामान्य मुलासारखा न होता, दिव्य ज्योतीरूपाने झाला. त्यावेळी प्रसूतिगृहात मंगल वाद्ये वाजू लागली. पवित्र अशा वेदमंत्रांचा घोष बाहेर सर्वांना ऐकू येऊ लागला. त्यांच्या जन्मानंतर सतत नऊ दिवस, तीन फणा असलेला नाग त्यांच्या मस्तकी छत्र धरीत असे. भक्तजनरक्षणार्थ श्रीगुरुनाथ या भूतलावर अवतरला होता.


॥ श्रीपादराजं शरणं प्रपद्ये ॥

॥ श्रीगुरूदत्तात्रेयार्पणमस्तु ॥

॥ श्रीगुरुदेवदत्त ॥ 


अवश्य वाचा :

अथ श्रीसप्तशतीगुरुचरित्रसार - श्रीपादावतारकथन


Aug 11, 2025

अथ श्रीवसिष्ठविरचितं दारिद्र्यदहनशिवस्तोत्रं



॥ श्री गणेशाय नमः ॥ ॐ द्रां दत्तात्रेयाय नमः ॥
ॐ नमः शिवाय ॥

विश्वेश्वराय नरकार्णवतारणाय कर्णामृताय शशिशेखरधारणाय ।

कर्पूरकान्तिधवलाय जटाधराय दारिद्र्यदुःखदहनाय नमः शिवाय ॥१॥

गौरीप्रियाय रजनीशकलाधराय कालान्तकाय भुजगाधिपकङ्कणाय । गङ्गाधराय गजराजविमर्दनाय दारिद्र्यदुःखदहनाय नमः शिवाय ॥२॥ भक्तिप्रियाय भवरोगभयापहाय उग्राय दुर्गभवसागरतारणाय । ज्योतिर्मयाय गुणनामसुनृत्यकाय दारिद्र्यदुःखदहनाय नमः शिवाय ॥३॥ चर्माम्बराय शवभस्मविलेपनाय भालेक्षणाय मणिकुण्डलमण्डिताय । मञ्जीरपादयुगलाय जटाधराय दारिद्र्यदुःखदहनाय नमः शिवाय ॥४॥ पञ्चाननाय फणिराजविभूषणाय हेमांशुकाय भुवनत्रयमण्डिताय । आनन्दभूमिवरदाय तमोमयाय दारिद्र्यदुःखदहनाय नमः शिवाय ॥५॥ भानुप्रियाय भवसागरतारणाय कालान्तकाय कमलासनपूजिताय । नेत्रत्रयाय शुभलक्षणलक्षिताय दारिद्र्यदुःखदहनाय नमः शिवाय ॥६॥ रामप्रियाय रघुनाथवरप्रदाय नागप्रियाय नरकार्णवतारणाय । पुण्येषु पुण्यभरिताय सुरार्चिताय दारिद्र्यदुःखदहनाय नमः शिवाय ॥७॥ मुक्तेश्वराय फलदाय गणेश्वराय गीतप्रियाय वृषभेश्वरवाहनाय । मातङ्गचर्मवसनाय महेश्वराय दारिद्र्यदुःखदहनाय नमः शिवाय ॥८॥ वसिष्ठेनकृतं स्तोत्रं सर्वरोगनिवारणम् सर्वसम्पत्करं शीघ्रं पुत्रपौत्रादिवर्धनम् ।

शुभदं कामदं हृद्यं धनधान्यप्रवर्धनम् त्रिसन्ध्यं यः पठेन्नित्यं स हि स्वर्गमवाप्नुयात् ॥९॥
॥ इति श्रीवसिष्ठविरचितं दारिद्र्यदहनशिवस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥

॥ ॐ नम: शिवाय ॥ श्री पार्वतीपरमेश्वरार्पणमस्तु ॥

॥ श्रीगुरूदत्तात्रेयार्पणमस्तु ॥
॥ श्रीगुरुदेवदत्त ॥


Aug 9, 2025

श्री.प.प.श्रीवासुदेवानन्दसरस्वतीविरचितं दकारादिदत्तात्रेयाष्टोत्तरशतनामस्तोत्रं


॥ श्री गणेशाय नमः ॥ ॐ द्रां दत्तात्रेयाय नमः ॥

श्री सत्यदत्त व्रत करतांना या दिव्य स्तोत्राचे पठण अवश्य करावे.
















दत्तं वन्दे दशातीतं दयाब्धिं दहनं दमम् । दक्षं दरघ्नं दस्युघ्नं दर्शं दर्पहरं दवम्  ॥१॥ दातारं दारुणं दांतं दास्यादं दानतोषणम् । दानं दावप्रियं दावं दासत्रं दारवर्जितम् ॥२॥ दिक्पं दिवसपं दिक्स्थं दिव्ययोगं दिगम्बरम । दिव्यं दिष्टं दिनं दिश्यं दिव्याङ्गं दितिजार्चितम् ॥३॥ दीनपं दीधितिं दीप्तं दीर्घं दीपं च दीप्तगुम् । दीनसेव्यं दीनबन्धुं दीक्षादं दीक्षितोत्तमम् ॥४॥ दुर्ज्ञेयं दुर्ग्रहं दुर्गं दुर्गेशं दुःखभंजनम् । दुष्टघ्नं दुग्धपं दुःखं दुर्वासोऽग्र्यं दुरासदम् ॥५॥ दूतं दूतप्रियं दूष्यं दूष्यत्रं दूरदर्शिपम् । दूरं दूरतमं दूर्वाभं दूराङ्गं च दूरगम् ॥६॥ देवार्च्यं देवपं देवं देयज्ञं देवतोत्तमम् । देहज्ञं देहिनं देशं देशिकं देहिजीवनम् ॥७॥ दैन्यं दैन्यहरं दैवं दैन्यदं दैविकांतकम् । दैत्यघ्नं दैवतं दैर्घ्यं दैवज्ञं दैहिकार्तिदम् ॥८॥ दोषघ्नं दोषदं दोषं दोषित्रं दोर्द्वयान्वितम् । दोषज्ञं दोहपं दोषेड्बन्धुं दोर्ज्ञं च दोहदम् ॥९॥ दौरात्म्यघ्नं दौर्मनस्य-हरं दौर्भाग्यमोचनम् । दौष्ट्यत्रं दौष्कुल्यदोष-हरं दौर्हृद्यभञ्जनम् ॥१०॥ दण्डज्ञं दण्डिनं दण्डं दम्भघ्नं दम्भिशासनम् । दन्त्यास्यं दन्तुरं दंशिघ्नं दण्ड्यज्ञं च दण्डदं ॥११॥ अनन्तानन्तनामानि सन्ति तेऽनन्तविक्रम । वेदोऽपि चकितो यत्र नुर्वाग्हृद्दूर का कथा ॥१२॥ ॥ इति श्री.प.प.श्रीवासुदेवानन्दसरस्वतीविरचितं दकारादिदत्तात्रेयाष्टोत्तरशतनामस्तोत्रं संपूर्णम् ॥
॥ श्रीगुरूदत्तात्रेयार्पणमस्तु ॥
॥ श्रीगुरुदेवदत्त ॥

Jan 2, 2025

श्रीवासुदेवानन्दसरस्वतीविरचितं श्रीनृसिंहसरस्वतीप्रार्थनाष्टकम्


॥ श्री गणेशाय नमः ॥ ॐ द्रां दत्तात्रेयाय नमः ॥

॥ श्रीमन्नृसिंहसरस्वती महाराजाय नमः ॥


‘ संन्यासी वेषधारी श्रीदत्तप्रभू ’ या नांवाने जगतविख्यात असलेले, श्री भगवान दत्तात्रेयांचे द्वितीय अवतार ‘ श्रीमन्नृसिंह सरस्वती स्वामी महाराज ’ यांच्या जन्मोत्सवाच्या सर्वांना भक्तिमय शुभेच्छा !!


ऋतकृत्स्वगिरोऽमरोऽभवद्द्विजपत्न्यास्तनयोऽपि योऽभवत् । स नृसिंहसरस्वती यतिर्भगवान्मेऽस्ति परा वरा गतिः ॥१॥
भावार्थ : जे स्वतः साक्षात परमेश्वर असूनही केवळ आपले वचन सत्य करण्यासाठी ब्राह्मणपत्नीचे पुत्र झाले, ते भगवान नृसिंहसरस्वती स्वामी महाराज माझे सर्वश्रेष्ठ कृपास्थान आहे, आश्रयदाते आहेत. प्रणवं प्रपपाठ जन्मतो विजहाराल्पदशोऽपि सन्मतः । स नृसिंहसरस्वती यतिर्भगवान्मेऽस्ति परा वरा गतिः ॥२॥ भावार्थ : जन्मतःच ज्यांनी ॐकाराचा उच्चार केला, जे सत्पुरुषांचे श्रद्धास्थान आहेत, आणि ज्यांनी बालपणीच लोककल्याणार्थ तीर्थाटन-भ्रमण केले, ते भगवान नृसिंहसरस्वती स्वामी महाराज माझे सर्वश्रेष्ठ कृपास्थान आहे, आश्रयदाते आहेत. मृतविप्रसुतं व्यजीवयद्य उ वंध्यामहिषीमदोहयत् । स नृसिंहसरस्वती यतिर्भगवान्मेऽस्ति परा वरा गतिः ॥३॥ भावार्थ : ज्यांनी मृत द्विजपुत्राला जिवंत केले, तसेच ज्यांनी एका वांझ म्हशीला दुग्धवती केले, ते भगवान नृसिंहसरस्वती स्वामी महाराज माझे सर्वश्रेष्ठ कृपास्थान आहे, आश्रयदाते आहेत. स्वतनुं यतये व्यदर्शयद्-द्विजगर्वं बुरुडाद्व्यनाशयत् । स नृसिंहसरस्वती यतिर्भगवान्मेऽस्ति परा वरा गतिः ॥४॥ भावार्थ : ज्यांनी त्रिविक्रमभारती नामक संन्याशाला विश्वरूप दर्शन दिले, आणि एका अंत्यजाकरवी वेदसंपन्न, ज्ञानी तथापि मदोन्मत्त झालेल्या ब्राह्मणांचे गर्वहरण केले, ते भगवान नृसिंहसरस्वती स्वामी महाराज माझे सर्वश्रेष्ठ कृपास्थान आहे, आश्रयदाते आहेत.
प्रददौ हि मृतप्रियस्त्रिया अपि सौभाग्यमु यन्नमस्क्रिया । स नृसिंहसरस्वती यतिर्भगवान्मेऽस्ति परा वरा गतिः ॥५॥ भावार्थ : पती मृत झालेल्या विप्र स्त्रीने केवळ भक्तिभावाने नमन केले असता, ज्यांनी तिच्या मृत पतीला जिवंत करून त्या पतिव्रता स्त्रीला चिरसौभाग्य प्राप्त करून दिले, ते भगवान नृसिंहसरस्वती स्वामी महाराज माझे सर्वश्रेष्ठ कृपास्थान आहे, आश्रयदाते आहेत. स्वमुदेऽभवदन्नवृद्धिकृत्सुवशाया अपि वंशवृद्धिकृत् । स नृसिंहसरस्वती यतिर्भगवान्मेऽस्ति परा वरा गतिः ॥६॥ भावार्थ : स्वतःच्या (भास्कर नामक नि:सीम भक्ताच्या) आनंदासाठी ज्यांनी केवळ तिघांना पुरेल एव्हढे अन्न चार सहस्त्र लोकांना पुरेल इतके वाढविले, आणि वांझ स्त्रीच्या श्रद्धाभावाने प्रसन्न होऊन ज्यांनी कन्या-पुत्र देऊन तिचा वंश वाढविला, ते भगवान नृसिंहसरस्वती स्वामी महाराज माझे सर्वश्रेष्ठ कृपास्थान आहे, आश्रयदाते आहेत. द्रुरकार्यपि शुष्ककाष्ठतः कुसुरौ येन शुची च कुष्ठतः । स नृसिंहसरस्वती यतिर्भगवान्मेऽस्ति परा वरा गतिः ॥७॥ भावार्थ : ज्यांच्या कृपेने वाळलेल्या लाकडाला पालवी फुटून त्याचा आर्द्र वृक्ष झाला, तसेच ज्यांनी दोन कुष्ठरोगग्रस्त ब्राह्मणांना व्याधिमुक्त करून निरोगी केले, ते भगवान नृसिंहसरस्वती स्वामी महाराज माझे सर्वश्रेष्ठ कृपास्थान आहे, आश्रयदाते आहेत. अमराख्यपुरे च योगिनीवरदो योऽखिलदोऽस्ति योगिनीः । स नृसिंहसरस्वती यतिर्भगवान्मेऽस्ति परा वरा गतिः ॥८॥ भावार्थ : ज्यांनी अमरापूर येथे निवास असणाऱ्या चौसष्ट योगिनींना वर देऊन त्यांच्या सर्व मनोकामना पूर्ण केल्या, ते भगवान नृसिंहसरस्वती स्वामी महाराज माझे सर्वश्रेष्ठ कृपास्थान आहे, आश्रयदाते आहेत.
॥ इति प. प. श्रीवासुदेवानन्दसरस्वतीविरचितं श्रीनृसिंहसरस्वतीप्रार्थनाष्टकम् संपूर्णम् ॥

॥ श्रीगुरूदत्तात्रेयार्पणमस्तु ॥
॥ श्रीगुरुदेवदत्त ॥

Aug 15, 2024

श्री स्वामी स्वरूपानंदकृत श्रीभावार्थदीपिकासार-स्तोत्र अर्थात श्रीज्ञानेश्वरी नित्यपाठ


॥ श्री गणेशाय नमः ॥ ॐ द्रां दत्तात्रेयाय नमः ॥

परब्रह्मलिंगं भजे पांडुरंगम् ॐ नमो भगवते श्रीज्ञानदेवाय


महती ज्ञानेश्वरीची । प्राकृतग्रंथीं अनुपम साची ॥ ध्रु०॥ रत्ने शब्दाब्धीचीं । वेंचुन रचना केली जियेची ॥१ 

उपमा उपमेयांची । गर्दी, ज्याला गोडी सुधेची ॥२ 

आठवण करवित साची । शुचिपण ज्याचें गोदावरीची ॥३ 

वाणी दासगणूची । कुंठित झाली गति शब्दांची ॥४ 

श्री संतकवि दासगणु महाराजांनी श्रीज्ञानेश्वरीचे माहात्म्य किती सुरेख शब्दांत वर्णिले आहे. श्री ज्ञानेश्वरी - अवघ्या मराठी जनांची माउली असलेल्या ज्ञानदेवांची साक्षात वाङ्मय-मूर्ती ! प्रत्यक्ष श्रीगुरु निवृत्तिनाथ महाराजांचा आशीर्वाद लाभलेल्या आणि माऊलींप्रमाणेच कृपेचा, मायेचा वर्षाव करणाऱ्या या दिव्य-पावन ग्रंथाच्या पठण-मनन-चिंतनाने भाविकांचे परम कल्याणच होते, अशी ग्वाही अनेक अधिकारी महात्म्यांनी दिली आहे. असंख्य भक्तांनी याची प्रचितीही अनुभवलीही आहे.

तथापि, या ग्रंथाची प्राकृत भाषा, ज्ञानदेवांच्या दृष्टांतांतील गुढार्थ, ग्रंथवाचनासाठी लागणारा वेळ आणि अशाच इतर अनेक कारणांमुळे कित्येक भाविकांची, श्रद्धाळूंची इच्छा असूनही ते याचा वाचनलाभ घेऊ शकत नाही अथवा ही प्रासादिक श्रीज्ञानेश्वरी वाचूनही त्यांना पूर्णतः समाधान मिळत नाही. यासाठीच, सद्‌गुरु श्री स्वामी स्वरूपानंद यांनी श्रीज्ञानेश्वरीतील निवडक ओव्या घेऊन भावार्थदीपिकासार-स्तोत्र अर्थात श्रीज्ञानेश्वरी नित्यपाठाची रचना केली आहे.

आम्हां सामान्य जनांवर कृपा करण्यासाठीच जणू भगवती श्री ज्ञानदेवी अतिशय सुलभ होऊन प्रकटली आहे.

या श्रीज्ञानेश्वरीला अनन्य भक्तिभावाने शरण जाऊन श्रीसंत एकनाथ महाराजांनीही दिव्यानुभव घेतला होता. म्हणूनच, संत एकनाथ अभंग गाथेमध्ये श्रीज्ञानदेवांच्या या वाङ्मय विग्रहाची स्तुती करतांना ते लिहितात - भाव धरूनियां वाची ज्ञानेश्वरी । कृपा करी हरी तयावरी ॥१॥ स्वमुखें आपण सांगे तो श्रीविष्णु । श्रीगीता हा प्रश्नु अर्जुनेसी ॥२॥ तोचि ज्ञानेश्वरी वाचे वदतां साचे । भय कळिकाळाचें नाही तया ॥३॥ एका जनार्दनीं संशय सांडोनी । दृढ धरा मनीं ज्ञानेश्वरी ॥४॥

सद्‌गुरु श्री स्वामी स्वरूपानंदकृत हे दिव्य स्तोत्र नित्य पठणांत ठेवल्यास भाविकांचे इह-पर कल्याण होणारच, यात तिळमात्र शंका नाही.


सद्‌गुरु श्री स्वामी स्वरूपानंदकृत श्रीभावार्थदीपिकासार-स्तोत्र अर्थात श्रीज्ञानेश्वरी नित्यपाठ


॥ श्रीगुरूदत्तात्रेयार्पणमस्तु ॥
॥ श्रीगुरुदेवदत्त ॥

May 6, 2024

श्री स्वामी समर्थ श्रीकरुणास्तोत्र - द्वितीयोऽध्यायः


॥ श्री गणेशाय नमः ॥ ॐ द्रां दत्तात्रेयाय नमः ॥
श्री स्वामी समर्थ जय जय स्वामी समर्थ ॥ 

जय जयाजी आनंदरूपा । जय जयाजी विश्वरूपा । जय जयाजी रूपा अरूपा । दोन्ही तूंचि विलससी ॥१॥ काय वर्णू तुझी थोरी । पुराणपुरुषा श्रीहरी । माझ्या प्रकाशोन अंतरीं । पुढे ग्रंथ बोलवी ॥२॥ तुझी सत्ता कर्तुम् । तुझी सत्ता अकर्तुम् । तुझीच सत्ता अन्यथा कर्तुम् । ख्याती हे समर्थ नामाची ॥३॥ निर्गुण असोनि सगुण होसी । भक्तसंकट निवारिसी । नाना कौतुकें खेळसी । भक्तांसहित ॥४॥ नाना सगुण रूपें घेसी । नाना चमत्कार दाखविसी । की आपुल्या दासासी । उद्धारावें म्हणोनियां ॥५॥ परी जी आम्ही आंधळे । बुद्धिरूप असोनि डोळे । व्यर्थ गेले जी, पडळें । वरी आलीं असंभाव्य ॥६॥ श्रीस्वामी समर्था । कृपा करोनियां आतां । डोळियांचे पडळ फेडावें ताता । दीनासी तारी तारी ॥७॥ समर्थसेवे जे लागले । त्या बहुजनां अनुभव आले । त्यांत मजसारखे वाया गेले । हे उचित नोहे सर्वथा ॥८॥ तुझिया सत्रीं जाण । बहुजन झाले पावन । मी रंक एक दीन । मागावया पातलो ॥९॥ ऐसें पुसाल जरी पूर्ण । कोणकोण झाले पावन । तरी सांगतों खूण । श्रीसद्‌गुरुस्वामी ॥१०॥ ब्राह्मणकूपासी आणिलें जीवन । दुजिया ब्राह्मणाकारणें । वांझ धेनू दोहून । कौतुक थोर दाविलें ॥११॥ बसप्पा तेली । तयाची कामना पूर्ण केली । दारिद्रयापासून सोडविलीं । तया स्त्रीपुरुषांसी ॥१२॥ मोहाळाहूनि जात असतां । भरुनि चालली सरिता । तेथ उदकावरून चालतां । बहुजनी देखिलें ॥१३॥ गोविंदपंतांचा समंध घालविला । पुढे अक्कलकोटीं वास केला । पाटावरी पादुका उठविल्या । टोळाच्या भक्तीकारणें ॥१४॥ जाउनी राजवाड्यांत । उंदीर  केला जिवंत । चौफुला टाकिल्या पाण्यांत । सहज लीलेने काढिला ॥१५॥ रायासी थोर वाटलें कौतुक । चरणी ठेविलें मस्तक । म्हणे, देवा तूं तारक । आम्हां जडजीवां ॥१६॥ चोळाप्पाच्या घरी राहुनी । बाळलीला खेळसी अनुदिनीं । थोर कौतुक दाविलें नयनीं । स्वामिराया ॥१७॥ एका दत्तरूपें भेटसी । एका रामरूप दाविसी । एका विठ्ठलरूपें देसी । दर्शन समर्था ॥१८॥ चाळीस पात्रांच्या सामुग्रींत । चार सहस्र पात्रे होत । मात केली रामपुरांत । थोर आश्चर्य जी ॥१९॥ सुताराचे शेतांत । तीन पात्रांचें अन्न शिजत । चाळीस सेवेकरी जेविले त्यांत । श्रीस्वामी समर्था ॥२०॥ पन्नास पात्रांचा शिधा बसलगावीं । तेथ पाचशे पात्र जेवविलीं । पिशाच्चापासून मुक्तता केली । तया शिंप्याची ॥२१॥ कडुनिंब गोड केला । ब्राह्मणाचा पोटशूळ घालविला । यवन रोगें व्यापला । मुक्त केले तयासी ॥२२॥ ठाकूरदासाचा कुष्ठ घालविला । साठ वर्षांच्या वांझेसी पुत्र दिला । विष्णुबुवांसी अनुभव दाविला । ब्रह्मसाक्षात्काराचा ॥२३॥ साळियाचें दारिद्र्य विच्छिन्न केलें । यवनासी तारिलें । बाबासी कृतार्थ केलें । संसारभयापासुनी ॥२४॥ विष्णुपंतासी साक्षात्कार । कृपा केली भीमरावावर । कबीरपंथियाचें घोर । कर्म प्रकट केलें जनांत ॥२५॥  पैठणची विठाबाई । तिजवर कृपा केली काई । रामकृष्ण सरदेसाई । संकटांपासोन सोडविला ॥२६॥ पुत्र दिधला अति शूद्रणीसी । अनुभव दिला रामाचार्यासी । गाणदेवीचे श्रेष्ठत्वासी । बुडविलें समर्था ॥२७॥ पशुपक्षी आज्ञा । तुझी पाळिती सर्वज्ञा । तेथ मानवाची कोण प्राज्ञा । की अवज्ञा करावी ॥२८॥ माने याचा मृत्यू चुकविला । वामनासी योग सांगितला । देवीरूपें विडा दिधला । तू स्वामिराया ॥२९॥ सोहनियास पश्चात्ताप झाला । ब्राह्मणाचा पोटशूळ गेला । गोविंदशास्त्री यास दिधला । द्रव्यघट ॥३०॥ तेलियासी वहिलें । लिंबीच्या हातून द्रव्य देवविलें । राधेचें रूपांतर केलें । आजि स्वामिया ॥३१॥ जगन्नाथाचा रोगपरिहार । माटेबुवाचा कीर्तन गजर । पोटदुखी बाईचा उद्धार । उपदेश वेदांती बाईसी ॥३२॥ आंधळ्या मुलास डोळे दिले । आप्पा पाटलाचें संकट निवारिलें । दाजिबा भोसले मुकले । आपुल्या वैभवा ॥३३॥ नरसाप्पावर कृपा केली । एक स्त्री पुत्र पावली । उमाबाईची कन्या आंधळी । तीसी नेत्र दिधले ॥३४॥ मुक्याला वाचा दिली । पांडु सोनारावर कृपा केली। जमादाराची मुक्तता केली । महत्संकटापासुनी ॥३५॥ रावजी पाटील संकटांत पडला । आणि तुझा धावा केला । गोविंदस्वामीस दिधला । ब्रह्मसाक्षात्कार ॥३६॥ नागूअण्णा कुलकर्णी । तयासी पावलासी निर्वाणीं । नवस फेडुनी घेसी दंडपाणी । सहस्र ब्राह्मणांचा ॥३७॥ शेषाचार्य अग्निहोत्री । तयाची करिसी खात्री । बाबा जाधवाचे परत्रीं । जाणे चुकविलें ॥३८॥ रावण्णासी सर्प चावला । तया मृत्यूपासून सोडविला । मृतपुत्र जिवंत केला । एका साध्वीचा ॥३९॥ कानफाट्या धटिंगण । सुंदराबाई व्यापिली मोहेंकरुन । चोळाप्पा गहन । द्रव्य लोभांत गुंतला ॥४०॥ बाळाप्पा तुझा दास । पावन केले काशीकर स्वामीस । तात्यासाहेब बडोद्यास । नेणार होते धरूनी ॥४१॥ कनोजा ब्राह्मणासी । स्वामीराया प्रसन्न झालासी । आणि स्वामीसुतासी । कृतार्थ केलें ॥४२॥ एक्कावन्नावे वर्षी । वाचा दिली मन्याबासी । कूपाचे उदकासी । शुद्ध केलें ॥४३॥ हडकणकरासी मोठा चमत्कार । शुद्ध केला बावडेकर । जे जे ठाकले तुझें द्वार । ते ते कामना पावले ॥४४॥ परि सकाम बहुत । निष्काम थोडे तयांत परि सर्वांचे मनोरथ । पूर्ण केले जी ॥४५॥ असंख्य उद्धरिले जीव । कोण गणील मानव । किंचित लिहिले दृष्टान्तवैभव । तुझें कोणी वर्णावें ॥४६॥ ऐसे नाना दाउनी चमत्कार । बहु केला जी जगदोद्धार । परि माझें कर्म कैसे दुस्तर । की न सोडी अद्यापि ॥४७॥ साग्र यश वर्णावयासी । अद्यापि शक्ती नाहीं कवणासी । म्हणोनि मौनेचि मिठी पायांसी । घालावी हे बरें ॥४८॥ असंख्य जीव उद्धरिले । आणि मज का तैसेचि ठेविलें । की बीज पाहिजे जतन केलें । म्हणोनियां ? ॥४९॥ परि करतों जी बहु काकुळती । माझी दया येऊ द्यावी चित्तीं । आणि सोडवावें कर्म विपत्ती । पासोनियां ॥५०॥ अचाट तुझी शक्ति । तेथ माझा उद्धार तो किती। मायबापा करावी शांती । माझिया कर्मांची ॥५१॥ श्रीस्वामी समर्था । नको अंत पाहूं आतां । थोर पावतों जी व्यथा । किती म्हणोनि सांगावी ॥५२॥ माझ्या बुद्धीचा होई जनक । माझ्या बुद्धीचा होई तारक । दिली आहे जी भाक । सांभाळी आपुली ॥५३॥ द्वारी उभा राहोनी । करकर करतों निशिदिनीं । ती पीडा एकदा वारोनी । टाकावी श्रीस्वामी समर्था ॥५४॥ दे भक्ती, दे विरक्ती । दे शांती, दे दांती । दे भाव, दे प्रीती । तुझिया चरणांची ॥५५॥ दे ज्ञान, दे ध्यान । दे स्वरूप-समाधान । पूर्ण दे मौन । या प्रपंच वार्तेचें ॥५६॥ दे शारीर वाग्तप । दे मानस तप । नको हा खटाटोप । विषयवासनेचा ॥५७॥ दे अभय, दे सत्त्वशुद्धी । दे परोपकारबुद्धी । दे अहिंसा सिद्धी । आणि लीनता भूतमात्रीं ॥५८॥ दे अमानित्व, दे अदंभित्व । दे अनिंदा, निर्मत्सरत्व । तुझे दिसो तत्त्व । भूतमात्रीं ॥५९॥ दे शरीर शक्ती । दे वाचाशक्ती । दे मानसशक्ती । तुझिया सेवेची ॥६०॥ दे प्रेम, दे कीर्तन । दे आनंद, दे भजन । दे संनिधान । तुझिया चरणांचें ॥६१॥ हे का म्यां द्यावें । तूं अभ्यासोनि घ्यावें । ऐसें जरी कल्पिसी जीवें । तरी तो अधिकार नाहीं ॥६२॥ म्हणोनि कल्पवृक्षा सूज्ञा । तुझी करितों विज्ञापना । कृपा करी अज्ञाना-। पासोनी सोडवी ॥६३॥ श्रीस्वामी समर्था । चरणी ठेविलासे माथा । भवरोगव्यथा । दूर करावी ॥६४॥ श्रीराजाधिराजा । श्रीयोगिराजा । श्रीमहाराजा । श्रीसमर्थ स्वामी ॥६५॥ जे कोणी हे स्तोत्र जपती । तयांवरी कृपा करावी निश्चितीं । आणि सोडवावें क्लेशविपत्तीं-। पासोनियां ॥६६॥ हे करुणास्तोत्र केलें । आपुलिये मतीसारखें वाखाणिलें । न्यूनपूर्ण क्षमा केलें । पाहिजे स्वामी ॥६७॥ श्रीसमर्था शरण शरण । श्रीपायीं नमन नमन । प्रीतिनंद मागे दान । याचक होवोनी ॥६८॥
॥ इति श्रीकरुणास्तोत्रस्य द्वितीयोऽध्यायः संपूर्णम् ॥
॥ श्रीस्वामीसमर्थार्पणमस्तु ॥
राजाधिराज योगिराज श्रीस्वामी समर्थ महाराज की जय  

॥ श्रीगुरुदेवदत्त ॥


आवडे दत्तभक्तांसी ...

श्री स्वामी समर्थ श्रीकरुणास्तोत्र - प्रथमोऽध्यायः


Apr 4, 2024

श्री स्वामी समर्थ श्रीकरुणास्तोत्र - प्रथमोऽध्यायः


॥ श्री गणेशाय नमः ॥ ॐ द्रां दत्तात्रेयाय नमः ॥
श्री स्वामी समर्थ जय जय स्वामी समर्थ ॥ 

जय जयाजी महाराजा । दीनदयाळा सद्‌गुरुराजा । वेदां अगोचर महिमा तुझा । आनंदकंदा श्रीहरी ॥१॥ जय जयाजी कल्पतरु । विश्वातीता विश्वंभरु । अनाथसखया जगद्‌गुरु । आदिरूपा निर्विकल्पा ॥२॥ जयजयाजी अनाथसखया । कृपें निवारिसी भवभया । मापातीता भक्तसदया । अनाथनाथा दीनबंधो ॥३॥ जय जयाजी दीनोद्धारा । विश्वपती कृपासागरा । अतर्क्य अनंत अवतारा । हेही लीला सहज तुझी ॥४॥ सच्चिदानंदा गुणातीता । लीला लाघवी अनंता । तुझिया चरणीं श्रीस्वामीसमर्था । नमन माझे साष्टांगी ॥५॥ तूंचि सद्‌रूप । तूंचि चिद्‌रूप । तूं आनंदरूप । याही वेगळा तूंचि तूं ॥६॥ निर्विकल्पा निरामया । निष्कलंका निराधारिया । निष्प्रपंचा तुझी माया । ब्रह्मादिका अतर्क्य ॥७॥ निःसंगा निरंतरा । निर्गुणा निराकारा । निर्मोहा निराकारा । निर्व्यंगा निर्धूता तूं ॥८॥ गुणासहिता निर्गुणा । मायातीता निरंजना । मूळपुरुष सनातना । आदि-अंत-रहित तूं ॥९॥ आता करूं स्तवन । तरी स्तवनातीत तूं जाण । अथवा करुं नमन । तेंहि तैसेंचि ॥१०॥ रूप पाहूं तरी तूं अरूप साचार । ऐसा वेद-शास्त्रें करिती निर्धार । असो, काही न करावें, तरी उद्धार । कैसा होय जीवांचा ॥११॥ म्हणून तूंचि सगुण । तूंचि निर्गुण । तूंचि खेळसी त्रिगुण । मायामय सहजचि ॥१२॥ मायेकरितां तुझें ज्ञान । तुजकरितां माया जाण । ऐसें तुमचे परस्पर ऐक्य असणें । म्हणूनि अतर्क्य म्हणतसें ॥१३॥ तथापि आपुल्या कार्याकरितां । तुज स्तवितसें अनंता । कृपाकटाक्षे सांभाळावें आतां । दास म्हणवितों म्हणूनी ॥१४॥ श्रीकेशवा नारायणा । श्रीमाधवा वामना । श्रीअच्युता मधुसूदना । श्रीवासुदेवा गोविंदा ॥१५॥ श्रीगुरु सद्‌गुरु । सच्चिदानंद परात्परु । अनाथसखया कल्पतरु । श्रीसमर्थस्वामी ॥१६॥ मी तो अति हीन-दीन । महापापी चांडाळ पूर्ण । आतां आपुल्या कृपेंकरून । उद्धारावें श्रीअनंता ॥१७॥ मला पापें कवटाळिती । माझ्या आचरणे नरक-भीती । मज दोषिया यम कांपती । दंड कोणता करावा ॥१८॥ म्यां चौर्यकर्म केलें । परस्त्रियांतें भोगिलें । अखाद्यही भक्षिलें । मिती नाही असत्या ॥१९॥ केलें अपेयपान । बहुत निंदिले सज्जन । मी कोण हें नाठवे पूर्ण । झालों केवळ आत्मघातकी ॥२०॥ जैसा सूर्य आणि प्रकाश । तैसा माया आणि परेश । म्हणूनि तुज स्तवितां हृषीकेश । मायेचें स्तवन होतसे ॥२१॥ म्यां सायासें दोष संचिले । जें करूं नये तें केलें । रात्रंदिवस विषय भोगिले । उसंत नाही क्षणमात्र ॥२२॥ म्यां देह पोषिला । इंद्रियांसी लळा दिधला । म्यां सन्मार्ग सोडिला । उन्मत्तपणाचेनि योगें ॥२३॥ कामुक झालों परस्त्रियांचेनि । जी स्त्री दिसे ती हवीच वाटे मनीं । अन्य विषय हे तैसेचि निशिदिनीं । आवडती मायबापा ॥२४॥ सुखाचा नाहीं लेश । दुःख भोगिले असोस । झाला आयुष्याचा नाश । दुर्लभ नरदेह गेला ॥२५॥ वांचूनि काय केलें । बहुत पाप संचिलें । जन्मोजन्मीं पुरे वहिलें । राई पर्वतासारख्या ॥२६॥ नाहीं केलें तीर्थाटन । नाहीं मातृपितृसेवन । नाहीं अतिथिपूजन । घडले नाही दानधर्म ॥२७॥ नाहीं घडलें तुझें अर्चन । नाहीं घडलें कथाश्रवण । नाहीं परोपकारी वेचिलें धन । तुजप्रीत्यर्थ महाराजा ॥२८॥ नाही केली भूतदया । नाहीं झिजविली भजनीं काया । नाहीं घडली सत्क्रिया । अनुभवें खूण कळतसे ॥२९॥ नाहीं केला सद्विचार । नाही पाहिले सारासार । म्हणूनि पुढे काय होणार । पश्चात्ताप होईना ॥३०॥ नाहीं संध्यास्नान । नाहीं वेदपठण । नाही तुझें स्मरण । नाम वाचें येईना ॥३१॥ नाहीं केले कोणा वंदन । नाहीं भगवन्मूर्ति-अर्चन । नाहीं कोणतें व्रत घडले जाण । तुज संतोषाकारणें ॥३२॥ प्रपंची वाटे हव्यास । भागवतधर्मी कंटाळा चित्तास । सत्पुरुषांचे बोध-वित्तास । मन अती संतापें ॥ ३३॥ माझी स्त्री, माझे पुत्र । माझ्या कन्या, माझे मित्र । माझे जामात, माझे वित्त । आणि संसार माझा ॥३४॥ माझा देह, माझें घर । माझे बंधू, माझा परिवार । अती वाढविला जोजार । आपुल्या बंधनाकारणें ॥३५॥ मी शहाणा मी थोर । मी विद्वान मी चतुर । मी संपन्न, मी उदार । ऐसें मनीं वाटतसे ॥३६॥ मी कार्यकर्ता, मी भाग्यवान । मी दीर्घदर्शी पुण्यवान । मी पालनकर्ता गुणवान । आपल्या परिवाराचा ॥३७॥ मी बोलका लोकप्रिय । मी भक्त मी उदय । मी श्रेष्ठ, मश्यक काम । अन्य मजपुढे ॥३८॥ इत्यादि सत्य वाटे हा अविचार । असत्य वाटे तो सद्विचार । प्रस्तुत माझा तो आचार । ऐसाचि आहे गुरुश्रेष्ठा ॥३९॥ काया-वाचा-मन । कांहीं पाहतां न दिसे पुण्य । जळो माझे जन्म घेणें । भूमिभार जाहलों ॥४०॥ सकळ अवगुणांची राशी । जन्मा आलो दोष-संचयांशी । आतां माझी सुटका कैशी । होय ते कळेना ॥४१॥ कोणते जन्मीचें पुण्य पदरीं । म्हणोनि आलो तुझे नामरूप दरबारीं । आतां जैसी युक्ती दिसेल बरी । तैसें करी मायबापा ॥ ४२॥ कलियुगीं अति दुर्धर । तेथ तुझें नाम दरबार थोर । बहुत पावविले परपार । या दरबारीं ऐसें ऐकतों ॥४३॥ तुझ्या प्राप्तीविषयीं करावें साधन । तरी ती नाही आंगवण । ऐसें मला माझे मन । साक्ष देतसे ॥४४॥ तुजप्रीत्यर्थ करावें तीर्थाटन । तरी शरीरीं शक्ती नाही जाण । अथवा करुं पुरश्चरण । तरी मन तेथ न बैसे ॥४५॥ भूतमात्रीं दया करूं । तरी तोही न दिसे विचारू । दोषदृष्टी निरंतरु । म्हणूनि तेंही नावडे ॥४६॥ करावें अध्यात्म-श्रवण । तरी चंचल नावरे मन । करावें वर्णाश्रमधर्म जाण । तरी तेथ श्रद्धा न बैसे ॥४७॥ करावे वेदपठण । किंवा तुझें अर्चन-कीर्तन । तरी शरीरी आले वृद्धपण । तोही उपाय चालेना ॥४८॥ जरी करूं सत्पात्री दान । तरी पदरीं नाहीं ध्यान । भावे सेवावे संतजन । तरी पूज्यबुद्धी असेना ॥४९॥ करू इंद्रियदमन । अथवा योग-साधन । तरी आवरेना चंचल मन । तोही विचार दिसेना ॥५०॥ जरी करावे यज्ञयाग । अथवा सर्वसंगपरित्याग । तरी आवडती विषयभोग । कंटाळा मना न ये कीं ॥५१॥ करावा अरण्यवास । की परोपकारीं वेचावें शरीरास । तरी देहीं ममता वाढली असोस । तूं जाणसी दयाळा ॥५२॥ व्रतांचे करावे सायास । तरी अन्नावांचूनि प्राण कासावीस । जरी घ्यावा संन्यास । तरी चित्तीं वैराग्य नाहीं ॥५३॥ करावें प्रेमें भजन । अंतरी प्रेम नाहीं जाण । करावें ध्याननिष्ठ मन । तरी एकारता नव्हे कीं ॥५४॥ करावे शरणागतीचे उपाय । तरी न होय बुद्धीचा निश्चय । आतां काय करूं उपाय । तुज पावावयाकारणें ॥५५॥ ज्ञानचक्षूंविषयीं आंधळा । वैराग्याविषयीं पांगळा । गुरुसेवेविषयी खुळा । ऐसा अधम जन्मला ॥५६॥ नाही ऐकिली कथा । नाही केली तुझी वार्ता । लेश न दिसे पाहतां । पूर्वसुकृताचा ॥५७॥ तेथ आमचे वैभव तें किती । संसारी होतसे नित्य फजिती । तरी लाज न उपजे चित्तीं । विरक्ती अंतरी होईना ॥५८॥ मीठ मिळे, तरी न मिळे पीठ । पीठ मिळे, तरी न मिळे मीठ । तरी प्रपंची आवडी अवीट । ऐसें जाहलें महाराजा ॥५९॥ पुढे भाग्य येणार । मग भोग मी भोगणार ! ऐशिया संकल्पे बांधिलें घर । इया रीतीं ॥६०॥ अल्पमात्र विषयासाठी । नीच जनाचे लागे पाठी । नाना प्रकारचे संकटीं । घाली आपणांकारणे ॥६१॥ करूं नये ते करी । धरूं नये तें धरी । बोलूं नये तें वैखरी । भलतेंचि बडबडे ॥६२॥ नाठवे मागील केलें । पुढे काय होणार न कळे । ऐसे जाहलो जी आंधळे । केवळ डोळे अमान ॥६३॥ देव कोण, मी कोण । कोण असले तें ज्ञान । याचा विचार न पाहे मन । आणि विषयमृगजळी धावतसे ॥६४॥ ऐसा अवगुणी अन्यायी । किती म्हणुनी सांगू काई । आता आपुलें ब्रीद पाही । आणि सोडवी मजलागीं ॥६५॥ सोडवी म्हणता वाटें लाज । नाही केले सेवेचे काज । परंतु दयाळु महाराज । तारी तारी पतितासी ॥६६॥ नको पाहूं पुण्य । नको पाहूं अवगुण । नको पाहूं गुण । असे की नाही समर्था ॥६७॥ नाही भाव नाही भक्ती । नाही नेम नाहीं विरक्ती । नाहीं निश्चय चित्तीं । तुझे पाय प्राप्तीसी ॥६८॥ नेणें निर्गुण । नेणे सगुण । नेणें मी हा कोण । नेणें तत्त्वचिंतन ॥६९॥ नाहीं शांती नाहीं ज्ञान । नाहीं विचार नाहीं साधन । नाहीं सत्समागमी आवडी पूर्ण । अविवेकी पूर्ण दुरात्मा ॥७०॥ ऐसा पापी मी अघोरी । काय वाणूं एके वैखरी । पाषाण जन्मलों संसारीं । केवळ महामूर्ख ॥७१॥ असो, आता किती सांगू अवगुण । धिक धिक् माझा नरदेह जाण । आतां कांहीं करावें साधन । ऐसा हेत उपजला ॥७२॥ तों आला वृद्धापकाळ । गेलें तारुण्य सकळ । शक्ति नाही अळुमाळ । झालों पांगुळ सर्वोपरी ॥७३॥ अंतरी होतो पश्चात्ताप । जन्मांतरीचे मोठे पाप । तेणें गुणें विक्षेप । वारंवार होती पैं ॥७४॥ कांहीं साधन करावे ऐसा हेत मना । तों मागें ओढिती विषय-वासना । जैसा पायीं दोर लावुनी जाणा । कीटकासी ओढिती ॥७५॥ म्हणोनि झालों कासावीस । तुझ्या कृपेची आस । करतिसें गा हृषीकेश । गुरुराया समर्था ॥७६॥ येथुनी कधी सोडविसी । कधी आपुला दास म्हणविसी । कधी मजवरी दया करिसी । हे न कळे मजलागीं ॥७७॥ कांहीं एक निमित्त करुनी । महापापी सोडविले भयापासुनी । अजामिळादि कुंटिणी । ऐसे पुराणीं ऐकतों ॥७८॥ तोच धरुनी आधार । तुजपाशी रडतो वारंवार । हाका मारितों सत्वर । कृपा करी भलतिया भावें ॥७९॥ उदंड शब्द ज्ञानी बोलती । की आत्मा आपणचि निश्चितीं । साधनाच्या विपत्ती । कां सोसाव्या ॥८०॥ न लगे भजन । न लगे पूजन । न लगे नेम न लगे दान । न लगे कांहीं वैराग्यादि ॥८१॥ न लगे व्रत न लगे तीर्थ । न लगे पाहणे ग्रंथ । न लगे कांहीं खटपटींचा पंथ । साक्षात् आपण ब्रह्मरूप ॥८२॥ परि तें न ये मना । जेविल्याविणें पोट भरेना । पोटावरी पदार्थ नाना । बांधिले तरी व्यर्थचि ॥८३॥ तैसें वैराग्यविण शब्दज्ञान । बोलताती वाउगाचि शीण । दिवसेंदिवस वाढे अभिमान । मी ज्ञानी म्हणोनी ॥८४॥ वृत्तीची चळवळ जाईना । विषयांची लालुची सुटेना । क्षणभर शांती न ये मना । आणि म्हणतो मी ब्राह्मण ॥८५॥ असो त्यांचे ज्ञान त्यांसी । ती स्थिती नको मजसी । झणीं मज त्यांत घालिसी । अनर्थ थोर होईल ॥८६॥ आतां कृपा करी भलतिये परी । मज दीनातें उद्धरीं । आम्हीं अभाविकें भवसमुद्रीं । बुडतसों स्वामिया ॥८७ ॥ मी आपुला निवेदिला भाव । तूंही सर्वसाक्षी जाणसी सर्व । जेणे होय तरणोपाय । त्या त्या मार्गे नेई जे ॥८८॥ प्रपंची ठेवी भलत्या रीतीं । परी तुझी आवड असो द्यावी चित्तीं । संसारी नाना विपत्ती । झाल्या तरी होवोत कां ॥८९॥ परी ज्या आम्हां सोडविती । त्याच होवोत कां विपत्ती । नाहीं तरी खंडेल तव भक्ती । ऐसें नको करूं दयाळा ॥९०॥ कर्मे पाठीं घेतलीं। म्हणोनि शक्ती न चले आपुली । नाना संकटीं घाली । आपुल्या इच्छे विपरीत ॥९१॥ तेथ मुख्य देह अधिष्ठान । तो केला रोगाधीन । बुद्धीही नसे सत्त्वसंपन्न । आतां म्यां काय करावे ? ॥९२॥ जो जो करूं जावा उपाय । तो तो होतसे अपाय । कैसा होय तरणोपाय । तो आम्हां कळेना ॥९३॥ वरी वरी म्हणे शरणागत । अंतरी विषयी आसक्त । दंभें जाहलों महंत । भक्तिरहस्य नेणोनी ॥९४॥ लोकांत मान्यता जाहली जरी । लज्जा वाटे अंतरीं । अभक्तपणे असोनि दूरी । भक्त ऐसें म्हणवितों ॥९५॥ असो, आतां कांहीं । मज ठेवी आपुले पायीं । करोनी माझी सोई । अनुभवारूढ करावा ॥९६ ॥ तूं कृपावंत किती । मातेचें प्रेम तें किती । खूण बाणली प्रचिती । आली अंतरीं ॥९७॥ इष्टमित्र, बंधू, गोत । तूंच सखा भगवंत । अपराध घालोनी पोटांत । आपुला दास म्हणवावें ॥९८॥ माझा उपाय किंचित । स्वसामर्थ्ये न चले जेथ । कांहीं करोनि निमित्त । मज तारावें समर्था ॥९९॥ मी लौकिकीं शरणागत । साधुत्व मिरवितों लोकांत । हेंचि करोनी निमित्त । मज तारावें समर्था ॥१००॥ परिसासी लोह शिवो भलत्या भावें । परी तेणें सुवर्णचि करावें । तैसें मज सांभाळावें । उणे पुरे समर्था ॥१०१॥ मीठ समुद्र मिळणी । तत्काळ होय पाणी । तैसी माझी कर्मकेरसुणी । जाळोनि टाकावी समर्था ॥१०२॥ जैसा गांव ओहोळ । मिळतां तात्काळ गंगाजळ । तैसें माझे कर्मफळ । धुवोनिया टाकावें ॥१०३॥ मी तुझ्या दासाचा दास । बळेचि तुझी धरिली कास । पाहतसें कृपेचि आस । कधीं करशील म्हणोनी ॥१०४॥  मी पातकी ब्रीदाचा । तरी जवळी येण्या अधिकार कैचा । दूर उभा राहोनि वाचा । तुझें नाम जपतसें ॥१०५॥ आतां तो जैसा क्रौंचपक्षी । दुरोनीच पिलियातें रक्षी । तैसा मज संरक्षी । आपुल्या ब्रीदाकारणें ॥१०६॥ कां कासवी आपुलिये । दृष्टीं पिलियांचे पोषण विये । तैसी मजवरी करुणा माये । केलीच करावी ॥१०७॥ कृपा तों केली किंचित । म्हणोनि नाम वाचेसी येत । परी त्या नामाचे सामर्थ्य हृदयांत । न ठसे अद्यापि ॥१०८॥ म्हणोनी जी कृपा केली । तिची सार्थकता नाही झाली । म्हणोनी असोसी राहिली । आणि तळमळ मानसीं ॥१०९॥ असो, आतां विचार । मजकडे केलाचि करावा कृपाकर । आणि हा भव दुर्धर । यांतुनी पार करावें ॥११०॥ नामीं धरावा विश्वास । पायीं राखावें चित्तास । आवरावें चंचळ मनांस । आपुलिया सामर्थ्ये ॥१११॥ विषयांपासून सोडवावें । देहबंधनांतून मुक्त करावें । बोधामृत पाजावें । जेणें हें अज्ञान नासे ॥११२॥ जेणें तुझी सेवा घडे । जेणे हा पूर्वसंस्कार मोडे । अहंकारावरी चिरा पडे । आणि नाशती कामादि ॥११३॥ जेणें उपजे भक्ती । सज्जनसेवेसी प्रीती । दया उपजो भूतमात्रीं । चित्त निर्विकार असावें ॥११४॥ हें घ्यावया नाहीं अधिकार । परि तूं घेववी कृपासागर । याचक मी तुझें दार । धरुनी उभा राहिलों ॥११५॥ तूं दयेचा सागर । तूं ममतेचे आगर । उदारत्वाचा डोंगर । कृपें दीन लक्षावा ॥११६॥ तूं वात्सल्याचें सरोवर । तूं भाग्याचे शिखर । अभागी मी पामर । कृपाकटाक्षे लक्षावा ॥११७॥ तूं विश्वाचा पालक । तूं धर्माचा रक्षक । म्हणूनि मी एक अभागी रंक । शरण आलों जी समर्था ॥११८॥ तूं भक्तांचा सुखकारी । शरणागतांचा साह्यकारी । मी अभाविक दास परी । रक्षण माझें करावें ॥११९॥ तूं देवाचा देव । तूं वैभवाचें वैभव । तूं मायेचा गौरव । तूंचि सत्ता तूंचि लक्षी ॥१२०॥ पोट भरेल ऐशिया आशा । रानपाला खाल्ला जगदीशा । तयात अमरवल्ली मर्त्यपाशा । होती छेदणारी जी ॥१२१॥ तियेचे झाले सेवन । सुटला मृत्युभयापासून । हे सहज न कळतां जाहले जाण । कोणा एकासी ॥१२२॥ तैसा जी मी देवाधिदेवा । लटिकाचि शरण वासुदेवा । तुज आलों परी तुवां । आपुलें ब्रीद साच केलें ॥१२३॥ कांचमणी घेऊन परिस देणें । की पय देऊनी उदक मागणें । हे साजे तुज एकाकरणें । यदर्थी संदेह असेना ॥१२४॥ मुळी मी भक्त तुझा सकाम । परि करी मज निष्काम । आणि शरणागतीचें वर्म । मज अंतरी प्रबोधावें ॥१२५॥ नको पाहूं पुण्य । नको पाहूं अवगुण । नको पाहूं गुण । आहे की नाहीं ॥१२६॥ नको पाहूं ज्ञान । नको पाहूं ध्यान । नको पाहूं मन । वश आहे कीं नाहीं ॥१२७॥ नको पाहूं पाप । नको पाहूं जप । नको पाहूं तप । आहे की नाही ॥१२८॥ नको पाहूं भक्ती । नको पाहूं विरक्ती । नको पाहू शरणागती । आहे की नाहीं ॥१२९॥ नको पाहूं आचार । नको पाहूं निर्धार । नको पाहूं विचार । आहे की नाही ॥१३०॥ नको पाहूं धर्म । नको पाहूं कर्म । नको पाहूं नेम । आहे की नाहीं ॥१३१॥ नको पाहूं भावा । नको पाहूं सेवा । नको पाहूं देवाधिदेवा । संचित माझें ॥१३२॥ माझी स्थिती मीं स्पष्ट वर्णिली । परि सत्ताधीशा, जैसी आपुली । इच्छा असेल तदनुरूप साउली । करी दीनावरी ॥१३३॥ न मागें धन, न मागें विद्या । न मागें मान, न मागें सन्मान । न मागें कल्याण । या प्रपंचाचें ॥१३४॥ न मागें पशु, न मागे पुत्र । न मागें पृथ्वी, न मागे कलत्र । न मागें वस्त्र किंवा पात्र । जी तुझें विस्मरण करणारीं ॥१३५॥ शरीरी बहुत द्यावी शक्ती । आणि तुझी सेवा घडो अहोरात्रीं । यावेगळी नसे प्रीती । अंतरापासुनी महाराजा ॥१३६॥ मोक्षाची इच्छा नाहीं अंतरीं । आणि जन्म येवो भलत्या परी । दोन वर द्यावे श्रीहरी । कृपा करुनी दीनासी ॥१३७॥ पुनःपुन्हा हेंचि मागणें । सत्संगती आणि आपुली सेवा देणें । अन्य काही नसे सांगणे । तुझे पाय शिवतसें ॥१३८॥ जयाचे अंगी बळकट सामर्थ्य । तिहीं बळेंचि संपादिला परमार्थ । मी तो केवळ असमर्थ । हीन दीन अभागी ॥१३९॥ म्हणोनि करितसें विनवणी । सहस्र लोटांगणे चरणीं । घालोनी प्रार्थी दीनवाणी । कृपादृष्टी इच्छितसें ॥१४०॥ जय जयाजी श्रीस्वामी समर्था । मज संपादुनी देई मागिल्या अर्था । मग न मागे काही समर्था । तुझी आण मागतसे ॥१४१॥ लोटांगण साधुसंतासीं । दंडवत महानुभावांसी । नमन तयां भाविकांसी । प्रीतिनंद करीतसे ॥१४२॥ ॥ इति श्रीकरुणास्तोत्रस्य प्रथमोऽध्यायः संपूर्णम् ॥ ॥ श्रीस्वामीसमर्थार्पणमस्तु ॥  

॥ श्रीगुरुदेवदत्त ॥


Dec 24, 2023

श्रीदत्त चिंतामणी स्तोत्र


॥ श्री गणेशाय नमः ॥ ॐ द्रां दत्तात्रेयाय नमः ॥


श्रीदत्तात्रेयप्रभू हे महानुभाव पंथियांनादेखील परम पूज्य आहेत. 'श्रीदत्तात्रेय प्रभूंचा चतुर्युगी अवतारु' असे श्रीचक्रधर स्वामींचे वचन आहे. अर्थात परमेश्वराचे दुसरे अवतार श्रीदत्तात्रेयप्रभू हे कृत, त्रेता, द्वापार, आणि कली या चारही युगात विद्यमान आहेत. तसेच गुरुपरंपरेच्या दृष्टीनेही स्वामींनी 'श्रीदत्तात्रेय प्रभु आदिकारण' मानले आहे. श्री दत्तात्रेय प्रभूंचे दर्शन अमोघ आहे, अशी महानुभाव पंथियांची दृढ श्रद्धा आहे. या पंथांतील श्रीदत्त चिंतामणी स्तोत्र हे अतिशय प्रभावी मानले जाते. यांत सहा श्लोकांमध्ये अत्रिनंदन श्रीदत्तात्रेय प्रभूंची विशेष अशा चोवीस नामांनी स्तुती केली आहे. अनसूयात्मज दत्तप्रभू हे अमोघदर्शी आहेत. भक्तिभावाने केवळ स्मरण केले असता प्रसन्न होणाऱ्या या दैवताचे अखंड चिंतन भक्तांचे इहपर कल्याण साधते, म्हणूनच त्यांना 'चिंतामणी' असेही म्हणतात. या चिंतामणी स्तोत्राचा कर्ता अज्ञात असून याचे श्रद्धापूर्वक आवर्तन केल्यास वांच्छित फल प्राप्त होते अशी ग्वाही स्तोत्रकाराने यात दिली आहे.

श्रीदत्त: अनसूयासुत: अत्रिपुत्रो ऋषिवर: । ऋषिवंशो जटाधारी चिरायुर्वेषदिगम्बर: ॥१॥
अमोघरुप: भिक्षूश्च सिंहशृंगनिवासि च । व्याघ्ररुप: सदारम्य: नमो द्वादश नाम्ने ॥२॥
वाक्वरद: सत्यवाणी ब्रह्मचारीसदागुढ: । नित्याटन: पिशेद्वाही उद्घारो मुक्तीदायक: ॥३॥
नित्यमुक्तो गुरुरुप: श्वापदारि: सुखावह: । इति द्वादश नामानि चतुर्विशंति सर्वेश: ॥४॥
इति चिंतामणीस्तोत्रं अत्रिसुतमहात्मनं । चतुर्विशंति पाठेन अत्रिपुत्रो भवेद्वशी ॥५॥
दिनेशुक्रकृते स्नाने एकाग्र मनसा पठेत् । आवर्तेन सहस्त्रेण लभते वांच्छितं फलम् ॥६॥
    
॥ श्रीगुरूदत्तात्रेयार्पणमस्तु ॥

॥ श्रीगुरुदेवदत्त ॥